Academische Rijkunst

Het woord “rijkunst” zegt het al. Academische rijkunst draagt uit dat het rijden tot een kunst verheven wordt, waarin het belangrijk is dat er naar de mogelijkheden en de onmogelijkheden van het paard gekeken wordt.

“Je moet niet van een Haflinger verwachten dat hij net zo piaffeert als een Andalusiër, of van een Andalusiër verwachten dat hij net zo zal strekken als een Trakehner, of van een Trakehner verwachten dat hij zal tölten zoals een IJslander.’A horse should be as beautiful, as that horse can be”. Aldus leermeester Bent Branderup die dit mooi verwoord in een interview.

Van balans naar draagkracht

De hoofddoel van de academische rijkunst is het trainen van de draagkracht in de achterhand en de elasticiteit in deze. Het paard wordt getraind om op de lichtste hulpen van de ruiter “constante” en “zonder dwang” mooie oefeningen uit te voeren. Bewegingen die het paard in vrijheid ook zou vertonen.

Rijkunstige opleiding

De opleiding tot goed rijpaard bestaat uit een lange weg waarin de basis elke keer terugkomt gevolgd door logische stappen om het lichaam van het paard te versterken. Door op het juiste moment, in de juiste “volgorde” gebruik te maken met de juiste gymnastische oefeningen, kan het paard fysiek en mentaal ontwikkelen tot een sterk, soepel, wendbaar, buigzaam en verzameld paard.

De opleiding wordt begonnen door het werken aan de hand en longeren aan de kaptoom. Tijdens de rijkunstige opleiding wordt er naar toegewerkt om het geleerde naar het rijden om te zetten. Dit gaat om alle zijgangen, de pirouettes, de wissels en de piaffe, waarbij de ruiter uiteindelijk met 1 hand rijdt.

academische rijkunst 1 FrancoisdelaGueriniere

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.